10 հոկտեմբերի 2006 - 18:56 AMT
Թուրքիային եւ Ադրբեջանին չի հաջողվի մեկուսացնել Հայաստանին
Գաղտնիք չէ, որ իսկապես Թուրքիան եւ Ադրբեջանը Հայաստանին փորձում են մեկուսացնել, «Հայաստանի Հանրապետություն» թերթին տված հարցազրույցում հայտարարել է Հայաստանի արտգործնախարար Վարդան Օսկանյանը: Նրա խոսքերով, այլ հարց է, որ դա չի ստացվում, չի էլ ստացվելու: Համենայնդեպս, ամեն ինչ անում են: «Մենք դրա դեմ պայքարում ենք հնարավորին չափ: Միջազգային հանրությունը, առնվազն քաղաքական առումով, այդ հարցում մեզ աջակցում է»,- հայտարարել է Հայաստանի արտաքին քաղաքականության գերատեսչության ղեկավարը: Նրա խոսքերով, ԱՄՆ կոնգրեսն արդեն հստակ որոշում է ընդունել Կարս-Ախլքալաքի դեմ, Եվրամիությունը շատ հստակ իր դիրքորոշումն է հայտնել, որ ոչ ֆինանսական եւ ոչ էլ քաղաքական աջակցություն կտա: «Իհարկե, այս բոլորը պարտադիր չեն ոչ Թուրքիայի, ոչ Ադրբեջանի, ոչ էլ Վրաստանի համար: Եթե ֆինանսավորումը գտնեն, կարող է եւ իրականացնեն այդ ծրագիրը: Դա զուգահեռ ինչ-որ մի ուղի կլինի»,- հայտարարել է Վարդան Օսկանյանը: «Մենք գտնում ենք, որ դա փողի, ժամանակի եւ էներգիայի ավելորդ կորուստ է, իսկ ամենակարեւորը` նաեւ չի ապահովում վստահությունը տարածաշրջանում: Այդ ուղղությամբ նրանք միանշանակորեն սխալվում են, բայց վերջիվերջո դա իրեց որոշումն է: Ես համոզված եմ, որ եթե որոշեն այդ ճանապարհով գնալ, Հայաստանը դրանից չի տուժելու: Մենք ապացուցել ենք, որ շրջափակումը եւ նման միջոցները որեւէ ձեւով չեն խոչընդոտում մեր տնտեսական զարգացումը, բայց դա քաղաքական լուրջ հետեւանքներ կունենա, որը մեծ հաշվով, ես կարծում եմ, բացասական է լինելու հենց Թուրքիայի եւ Ադրբեջանի համար»,- ընդգծել է նա:

Պատասխանելով այն հարցին, թե Կարս-Ախալքալաք երկաթգծի կառուցումը, այնուամենայնիվ հնարավո՞ր է առանց Հայաստանի` Հայաստանի ԱԳ նախարարը հայտարարել է. «Դժվարանում եմ ասել: Քաղաքական եւ ֆինանսական, եվրոպական եւ ամերիկյան աջակցություն չկա, բայց այսօր նավթային ֆինանսներն այնքան են առատ, որ չեմ բացառում, որ հնարավոր է` իրենց միջոցներից այդ ֆինանսները գտնեն եւ զուտ շրջափակման նպատակներով գնան եւ այդ ծարգիրն իրականացնեն: Նորից եմ ասում, դա Հայաստանին չի կարող վնասել: Քաղաքական առումով բացասական հետեւանքներ կունենա` երկրների միջեւ փոխադարձ վստահության ստեղծման եւ հետեւաբար` հակամարտությունների հետագա լուծման առումով»: